Geen categorie

Recensie Matroesjka 13 april 2017

Het publiek is getuige geweest van een professionele zoektocht van Lisa Loeb en

Janneke Rinzema naar een volmaakte voorstelling. Er werden nieuwe sketches

uitgeprobeerd en prachtige liedjes gezongen. Wat een stemmen hebben deze twee

dames. Mooi op elkaar afgestemd en loepzuiver. Met frivole uitgevoerde uithaaltjes was

het een lust voor het oor.

Er werd een behoorlijk aantal actuele onderwerpen aangestipt door het duo. De dames op

leeftijd, Klaar en Tinie, kwamen regelmatig langs om even bij te praten over hun jeugd en

meer alledaagse zaken waarbij uiteindelijk pijnlijk duidelijk werd dat Tinie licht aan het

dementeren was.

De snackbarscène was net niet plat maar de saus lag er dik bovenop. In een paar minuten

passeerde de complete wereldproblematiek van dit moment de revue door de

verschillende, absurd originele snack- en sausbenamingen. Je moest wel je oren spitsen

want het ging razendsnel.

Janneke nam het publiek even apart mee op een rustig momentje naar het zogenaamde

ʻondergronds wortelenʼ. In een verhaaltje vertelde ze sidderend met een prachtige mimiek

hoe het er eigenlijk aan toe gaat in de zwarte grond onder al die mooie bloemenpracht in

tuin en park. Hilarisch.

En zo was er veel meer te genieten tijdens deze avond. Dwars door het aanstippen van de

waan van de dag heen krijgt de voorstelling al behoorlijk ʻbodyʼ. Qua onderwerpen lijkt het

nog wat te wiebelen, het decor is nog niet ontworpen en de kledingkeuze nog niet

gemaakt maar dit had geen invloed meer op de beleving na de start van de show.

De twee sprankelende dames zijn en blijven maatschappelijk geëngageerd en ontvingen

lovende woorden na afloop in de foyer.

ʻHet gaat wel altijd om de balansʼ, aldus Lisa Loeb. ʻEr moet humor in, juist in de meest

zware onderwerpen, het blijft cabaret.ʼ

Janneke Rinzema vindt spelen in Friesland zeer prettig: ʻDe mensen zijn hier meer open

en enthousiast dan elders in het land.ʼ

Waar heb ik dit meer gehoord? Is dit misschien het voordeel van een klein intiem theater?

Voelt de artiest zich hierdoor in Gorredijk meer verbonden met de gasten en vice versa?

Speelt de immer gastvrije opvang van artiest en gast misschien een rol?

Hoe dan ook. Dit seizoen is bijzonder geslaagd afgesloten en de gedachte aan een nieuw,

fris, sprankelend, levendig en hartstochtelijk theaterseizoen 2017-2018 voelt aan als de

prille lente waarin we nu verkeren: vol belofte….

Ach, was het maar weer oktober….

Liesbeth Stoffer